X
تبلیغات
خانه تنهایی های امیر
امیر تنها

بندم خود اگرچه بر پای نيست

سوز سرود اسيران با من است،
و اميدی خود به رهايی ام ار نيست
دستی هست که اشک از چشمان ام می سترد،
و نُويدی خود اگر نيست
تسلايی هست.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1392ساعت 17:38  توسط   |